Author: ผู้ดูแลระบบ

อธิการบดี มกธ.เข้ารับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ฯ และเครื่องหมายเชิดชูเกียรติแก่ผู้ทำคุณประโยชน์แก่กรุงเทพมหานคร ประจำปี พ.ศ. 2567

วันที่ 18 ธันวาคม 2567
ณ ห้องรัตนโกสินทร์ ชั้น 1 ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร

กรุงเทพมหานครได้จัดพิธีรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูเกียรติคุณ และมอบประกาศเกียรติคุณแก่ผู้ทำคุณประโยชน์ให้แก่กรุงเทพมหานคร ประจำปี พ.ศ. 2567

โดยในพิธีครั้งนี้ มีท่าน ศาสตราจารย์ ดร.บังอร เบ็ญจาธิกุล อธิการบดี มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี(มกธ.) เข้ารับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้น ป.ภ.ประจำปี 2565 และมีการมอบเครื่องหมายเชิดชูเกียรติแก่ผู้ทำคุณประโยชน์แก่กรุงเทพมหานคร ประจำปี พ.ศ. 2567 โดยมี รศ.ดร.ดวงฤทธิ์ เบ็ญจาธิกุล ชัยรุ่งเรือง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ร่วมแสดงความยินดีด้วย

ทั้งนี้ได้รับเกียรติจาก นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เป็นประธานในพิธี พร้อมกล่าวแสดงความยินดีและมอบประกาศเกียรติคุณแก่ผู้ทำคุณประโยชน์ จำนวน 45 ราย พร้อมรับเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเครื่องหมายเชิดชูเกียรติ โดยมีผู้เข้าร่วมพิธีทั้งภาครัฐและภาคประชาชน ร่วมแสดงความยินดีกับผู้ที่ได้รับเกียรติอันทรงคุณค่าในครั้งนี้

#https://test.learninfinity.net/

การสื่อสารสร้างคุณค่าของกล่องสุ่ม Art Toy เรียบเรียงโดย อาจารย์ณัฐศรชัย พรเอี่ยม อาจารย์ประจำสาขาวิชาการเขียนบทและการกำกับภาพยนตร์และ ซีรีส์ วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

ลองจินตนาการถึงความตื่นเต้นลุ้นระทึกในตอนที่ได้แกะกล่อง และความดีใจที่ได้ของเล่นตัวที่ต้องการ (หรือเจ็บใจได้ซ้ำ… เอาใหม่ก็ได้! ) และตื่นเต้นกันเข้าไปอีกเมื่อเปิดได้ตัว Secret ที่หายากยิ่งกว่า ทั้งหมดนี้คือเสน่ห์ของ “กล่องสุ่ม” หรือ “Art Toy” ของเล่นที่ไม่ใช่แค่ของสะสม แต่เป็นงานศิลปะที่มีเรื่องราวและคุณค่าในตัวเอง เป็นของสะสมที่นิยมกันไปทั่วโลก ไม่เพียงแต่ประเทศไทยเท่านั้น เรียกว่าเป็น Pop Culture ของยุคสมัยนี้ก็ว่าได้ ความลับที่ซ่อนอยู่ในกล่องเล็ก ๆ นี้ไม่เพียงแต่ดึงดูดนักสะสม แต่ยังสร้างความผูกพันและความพิเศษที่ใคร ๆ ก็อยากได้ไว้ในมือ

แล้วทำไมของเล่นกล่องเล็ก (ไปจนถึงขนาดใหญ่พิเศษราคาหลักแสน) ถึงทรงพลังขนาดนี้ ?

Art Toy หรือ Designer Toy คือของเล่นสามมิติที่ออกแบบโดยศิลปิน มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ผลิตในจำนวนจำกัดเพื่อกลุ่มนักสะสมและผู้สนใจศิลปะ เริ่มต้นในช่วงกลางทศวรรษ 1990 และเติบโตทั่วโลก โดยสะท้อนวัฒนธรรมย่อย เช่น Pop Surrealism และ Neo-Pop ทั้งในรูปแบบแฮนด์เมดและอุตสาหกรรม (Sernissi, 2014)

  Art Toy จึงถือเป็นงานศิลปะประเภทหนึ่งมากกว่าเป็นของเล่นทั่วไป ซึ่งในบางกรณีสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการส่งเสริมภาพลักษณ์และสัญลักษณ์ของเมืองในแง่ของการท่องเที่ยวและการสร้างความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม (Kuntjara, 2021)

ส่วนกล่องสุ่ม หรือ Blind Box เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีจุดเด่นอยู่ที่ความลุ้นและความตื่นเต้น ผู้บริโภคไม่สามารถรู้ล่วงหน้าว่าจะได้รับสินค้าอะไรจนกว่าจะเปิดกล่อง ทำให้เกิดความรู้สึกคล้ายการลุ้นโชค ผลิตภัณฑ์นี้มักดึงดูดนักสะสมหรือผู้ที่ชื่นชอบของเล่นด้วยการออกแบบที่น่าสนใจและหลากหลาย การตลาดของกล่องสุ่มใช้ประโยชน์จากความไม่แน่นอนในการสร้างกระแสความสนใจ กระตุ้นการซื้อซ้ำและเพิ่มความมีส่วนร่วมของลูกค้า โดยเฉพาะเมื่อผูกกับสินค้าไอพี (IP) ที่มีชื่อเสียง กล่องสุ่มจึงกลายเป็นหนึ่งในกลยุทธ์ที่สำคัญของอุตสาหกรรมของเล่นและสินค้าเพื่อการสะสมในยุคปัจจุบัน (Ruijing & Jiayi, 2022)

ปัจจัยที่สำคัญที่ทำให้กล่องสุ่มได้รับความนิยมคือกลไกทางจิตวิทยาที่เรียกว่า “การเสี่ยงโชค” (Gambling Effect) และ “ความคาดหวัง” (Anticipation Effect) เมื่อผู้บริโภคซื้อกล่องสุ่ม พวกเขาอาจรู้สึกเหมือนกำลังเล่นพนันเล็ก ๆ โดยหวังว่าจะได้สินค้าที่มีมูลค่าสูงกว่าที่จ่ายไป ความตื่นเต้นและความคาดหวังนี้ทำให้ผู้บริโภครู้สึกพึงพอใจเมื่อเปิดกล่อง แม้ว่าสินค้าในกล่องจะไม่ตรงกับความต้องการก็ตาม (Dinh & Lee, 2021)

นอกจากนี้ ยังมีแนวคิดที่เรียกว่า “FOMO” (Fear of Missing Out) หรือความกลัวที่จะพลาดสิ่งที่คนอื่นได้รับ เมื่อผู้บริโภคเห็นว่าคนอื่น ๆ ซื้อกล่องสุ่มและได้รับสินค้าที่คุ้มค่า พวกเขาอาจจะรู้สึกว่าต้องเข้าร่วมกลุ่มนั้นเพราะกลัวพลาดโอกาสในการได้ของที่ดี ทำให้เกิดพฤติกรรมซื้อซ้ำในกล่องสุ่มต่อไป (Yuqing, 2023)

พิจารณาลึกลงไปยังรายละเอียดของตัวผลิตภัณฑ์ Art toy : Blind Box หรือ กล่องจุ่ม (เพี้ยนจากคำว่า “สุ่ม”) เราจะพบกระบวนการสื่อสารสร้างคุณค่าโดยใช้การสร้างเรื่องราวและตำนาน (Storytelling and Myth-making) ให้กับผลิตภัณฑ์แต่ละคอลเลคชั่น กระบวนการดังกล่าวประกอบด้วย

1. การสร้างจักรวาลของตัวละคร (Character Universe Building)

อาร์ททอยแต่ละตัวไม่ได้มีเพียงรูปลักษณ์ภายนอก แต่ยังมีเรื่องราวที่เชื่อมโยงให้แต่ละซีรีส์มีความต่อเนื่อง เช่น ตัวละครอาจเป็นส่วนหนึ่งของเมืองในจินตนาการหรืออยู่ในจักรวาลเดียวกับตัวละครอื่น การสร้างจักรวาลนี้ช่วยกระตุ้นความต้องการเก็บสะสมทั้งคอลเลกชัน เช่น แบรนด์ Finding Unicorn สร้างตัวละคร Labubu จากดินแดนจินตนาการที่มีบุคลิกขี้เล่นและซุกซน ทำให้ผู้บริโภครู้สึกผูกพันและอยากสะสม นอกจากนี้ยังนำตัวละครจากภาพยนตร์หรือการ์ตูนมาผลิตเป็นอาร์ททอยเพื่อเพิ่มคุณค่าและความน่าสนใจให้สินค้าอีกด้วย

2. การใช้ศิลปินเป็นจุดขาย (Leveraging Artists as Selling Points)

การเน้นเรื่องราวของศิลปิน เช่น แรงบันดาลใจและกระบวนการสร้างสรรค์ ช่วยเพิ่มมูลค่าของเล่นแต่ละชิ้นให้กลายเป็นงานศิลปะที่มีเอกลักษณ์และคุณค่าทางจิตใจ ซึ่งผู้ซื้อรู้สึกเหมือนได้สนับสนุนศิลปินโดยตรง เช่น คอลเลกชัน Molly ที่ออกแบบโดย Kenny Wong ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงของเล่น แต่สะท้อนความคิดสร้างสรรค์และเอกลักษณ์ ตัวละคร Molly มีบุคลิกเฉพาะที่สื่อถึงอารมณ์และเรื่องราว สินค้าแต่ละชิ้นจึงกลายเป็นศิลปะที่ผู้ซื้อเชื่อมโยงกับศิลปินได้ เกิดความผูกพันและคุณค่าทางอารมณ์มากกว่าของเล่นทั่วไป

3. การสร้างความหายาก (Creating Rarity and Exclusivity)

การผลิตในจำนวนจำกัด เช่น “Limited Editions” หรือ “Secret Editions” ช่วยสร้างแรงจูงใจในการซื้อ โดยผู้ซื้อรู้สึกถึงความพิเศษและคุณค่าจากความหายากของสินค้า เทคนิคนี้ยังกระตุ้นพฤติกรรม “FOMO” (Fear of Missing Out) ทำให้เกิดการซื้อล่วงหน้าหรือค้นหาสินค้าหายาก ตัวอย่างเช่น Top Toy ใช้กลยุทธ์ออก “Limited Editions” สำหรับงานอีเวนต์พิเศษ เช่น China International Comic Festival สร้างความต้องการในตลาดมือสอง และ “Secret Editions” ที่ซ่อนในกล่องสุ่ม เพิ่มความตื่นเต้นและกระตุ้นการซื้อซ้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ

4. การเล่าเรื่องผ่านบรรจุภัณฑ์ (Storytelling through Packaging)

บรรจุภัณฑ์ถูกออกแบบให้สะท้อนเรื่องราวหรืออารมณ์ของคอลเลกชัน เช่น ใช้ภาพประกอบหรือข้อความลับบนกล่อง เพิ่มความน่าตื่นเต้นและสร้างปฏิสัมพันธ์เชิงสุนทรียะกับสินค้า ตัวอย่างเช่น 52TOYS ออกแบบกล่องคอลเลกชัน BEASTBOX ให้เหมือน “ห้องเก็บตัวละคร” หรือ “กล่องพลังงาน” ที่สอดคล้องกับธีมไซไฟ พร้อมข้อมูลเบื้องหลังของตัวละคร บรรจุภัณฑ์ยังซ่อนข้อความลับหรือภาพพิเศษ สร้างความตื่นเต้นและเพิ่มความผูกพันกับผู้ซื้ออย่างมีประสิทธิภาพ

นอกจากนี้ การสื่อสารผ่าน Influencers และการตลาดออนไลน์ยังช่วยสร้างความนิยมให้กับกล่องสุ่มเป็นอย่างมากโดยเฉพาะในกลุ่มคนรุ่นใหม่ แพลตฟอร์มอย่าง Instagram, TikTok และ YouTube ถูกใช้เพื่อสร้างกระแสไวรัลและกระตุ้นการซื้อ พร้อมเน้นประสบการณ์เชิงอารมณ์ เช่น การเปิดกล่องสุ่มต่อหน้าผู้ติดตาม เพื่อเพิ่มความตื่นเต้นและความผูกพันกับคอลเลกชันอย่างมีประสิทธิภาพ

#https://test.learninfinity.net/

เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2567  คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ได้จัดงานเสวนาหัวข้อ “ไวรัสหรือวิกฤต Social กับเกมข่าวยุคดิจิทัล”   ซึ่งได้รับความสนใจจากนักศึกษา นักวิชาการ และผู้สนใจด้านสื่อสารมวลชนเป็นจำนวนมาก

การเสวนาครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับผลกระทบของโซเชียลมีเดียต่อการรายงานข่าวในยุคดิจิทัล พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้ผู้เข้าร่วมงานได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้เชี่ยวชาญในวงการสื่อมวลชน โดยมี วิทยากรผู้ร่วมเสวนาในงานประกอบด้วยคุณวิชัย สอนเรือง หัวหน้าข่าวออนไลน์จากสยามรัฐ คุณจิตรสนา อินธิสาร creative รายการโหนกระแส คุณสุปรีชา บุญประเสริฐ จากสมาคมผู้สื่อข่าวต้านคอร์รัปชัน และดำเนินการเสวนาโดย อาจารย์ ดร.กฤติญา กวีจารุกรณ์  ผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ BTU Channel และอาจารย์ประจำคณะนิเทศศาสตร์  พิธีเปิดการเสวนาโดย ผศ.ดร.พนม วรรณศิริ ผู้อำนวยการสถานีวิทยุกระจายเสียงม.กรุงเทพธนบุรี

ภายในงานมีการเสวนาในประเด็นที่น่าสนใจ เกี่ยวกับยุคสมัยที่เทคโนโลยีดิจิทัลและอินเทอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวันของมนุษย์อย่างแพร่หลาย ทั้งในด้านการสื่อสาร การทำงาน การเรียนรู้ การทำธุรกรรมทางการเงิน รวมถึงการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารและความบันเทิงต่าง ๆ ในยุคดิจิทัล ข้อมูลถูกจัดเก็บและส่งผ่านในรูปแบบ ดิจิทัล (Digital) ซึ่งช่วยให้การสื่อสารเป็นไปอย่างรวดเร็ว มีประสิทธิภาพ และเข้าถึงได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างของเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล ได้แก่ อินเทอร์เน็ต (Internet) สมาร์ทโฟน และอุปกรณ์อัจฉริยะต่าง ๆ โซเชียลมีเดีย เช่น Facebook, Twitter, Instagra แพลตฟอร์มการเรียนออนไลน์ และแอปพลิเคชันดิจิทัล ระบบปัญญาประดิษฐ์ (AI) และ Big Data

ทั้งนี้ ยุคดิจิทัลได้เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและวิธีคิดของคนในสังคม ทำให้การสื่อสารและการเข้าถึงข้อมูลเป็นไปได้แบบ เรียลไทม์ (Real-Time) ทันสถานการณ์ แต่ขณะเดียวกันก็มีความท้าทาย เช่น ปัญหาข่าวปลอม ความปลอดภัยของข้อมูล และความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งวิทยากรทั้ง 3 ท่าน ได้กล่าวถึงประเด็นที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ผลกระทบของโซเชียลมีเดียต่อการรายงานข่าวที่รวดเร็วแต่อาจขาดการกลั่นกรองโดยคุณวิชัย สอนเรือง ได้กล่าวว่า “โซเชียลมีเดียมีบทบาทสำคัญในการกระจายข่าวสารอย่างรวดเร็ว ซึ่งถือเป็นทั้งโอกาสและความท้าทายสำหรับวงการสื่อมวลชน ในแง่หนึ่ง การรายงานข่าวผ่านโซเชียลมีเดียสามารถเข้าถึงผู้คนจำนวนมากได้ทันที แต่ในขณะเดียวกัน หากขาดการตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างรอบคอบ ก็อาจนำไปสู่การเผยแพร่ข้อมูลที่ผิดพลาด ข่าวลวง หรือทำให้เกิดความเข้าใจผิดในสังคมได้ นักข่าวมืออาชีพจึงต้องปรับตัวและใช้โซเชียลมีเดียอย่างรอบคอบ โดยเน้นความรวดเร็วควบคู่ไปกับความถูกต้อง และต้องกล้าที่จะชะลอการรายงาน หากข้อมูลยังไม่ผ่านการกลั่นกรองที่เพียงพอ เพื่อรักษาความน่าเชื่อถือของสื่อและตัวผู้สื่อข่าวเอง ซึ่งถือเป็นหัวใจสำคัญในการทำงานข่าวในยุคดิจิทัล”

คุณสุปรีชา บุญประเสริฐ จากสมาคมผู้สื่อข่าวต้านคอร์รัปชัน กล่าวถึงประเด็น การรับมือกับข่าวปลอมที่แพร่กระจายอย่างรวดเร็วในยุคดิจิทัล ว่า“ปัญหาข่าวปลอมในยุคดิจิทัลถือเป็นวิกฤตสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อความน่าเชื่อถือของสื่อมวลชนและความเข้าใจของประชาชนในประเด็นต่าง ๆ เพราะโซเชียลมีเดียสามารถทำให้ข่าวที่ผิดพลาดหรือบิดเบือนกระจายตัวได้อย่างรวดเร็ว วิธีการรับมือกับข่าวปลอมที่มีประสิทธิภาพคือ การตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างเข้มข้น (Fact-checking) ก่อนเผยแพร่ข่าวออกไป นักข่าวต้องมีความรอบคอบและใช้เครื่องมือดิจิทัลต่าง ๆ ในการตรวจสอบแหล่งที่มาของข้อมูล รวมถึงการเช็คความถูกต้องจากหลายฝ่ายเพื่อสร้างความมั่นใจ  นอกจากนี้ สังคมต้องได้รับการปลูกฝังให้รู้เท่าทันสื่อ มีวิจารณญาณในการเสพข่าว ไม่แชร์ข้อมูลที่ยังไม่ผ่านการกลั่นกรอง และสื่อมวลชนมืออาชีพต้องยึดมั่นในจรรยาบรรณและความรับผิดชอบต่อสังคม เพื่อลดผลกระทบจากข่าวปลอมและสร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชน”

        คุณจิตรสนา อินธิสาร Creative รายการโหนกระแส ได้แนะนำวิธีการเพิ่มพูนทักษะในการจัดการกับข่าวสารในยุคดิจิทัล จากประสบการณ์การทำงานในรายการโหนกระแส ว่า“การทำงานในยุคดิจิทัลที่ข้อมูลข่าวสารไหลมารวดเร็วและหลากหลาย นักข่าวและผู้ผลิตคอนเทนต์ ต้องพัฒนาทักษะสำคัญสามประการ ได้แก่ ประการแรก ทักษะการคัดกรองข้อมูลอย่างมีประสิทธิภาพ  เพราะข้อมูลจำนวนมากบนโซเชียลมีเดียอาจเป็นทั้งข่าวจริงและข่าวลวง การตรวจสอบที่มาและความน่าเชื่อถือของข้อมูลจึงเป็นเรื่องสำคัญ เช่น การใช้เครื่องมือดิจิทัลในการตรวจสอบภาพหรือแหล่งข่าวประกอบ ประการที่สองทักษะการเล่าเรื่องที่ดึงดูดและน่าสนใจ ในรายการ โหนกระแส เราให้ความสำคัญกับการเล่าเรื่องที่เข้าถึงง่าย กระชับ และตรงประเด็น เพื่อดึงดูดผู้ชมพร้อมทั้งรักษาแก่นแท้ของความจริงเอาไว้ ทั้งนี้ก็ต้องยอมรับว่า คุณหนุ่ม กรรชัย กำเนิดพลอย เป็นผู้ดำเนินรายการที่ผสมผสานเรื่องจริงกับความบันเทิงได้อย่างชัดเจน สามารถควบคุมสถานการณ์ในหลายเหตุการณ์ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ จึงเป็นเสน่ห์ของรายการโหนกระแสที่ติดตามกระแสสังคมและเปิดโอกาสให้ผู้ที่ใช้สื่อโซเชียลเข้ามามีบทบาทในการแจ้งเบาะแส หรือให้ข้อมูลอันเป็นประโยชน์กับรายการมากมายจริงๆ  ประการที่สามทักษะการจัดการประเด็นอ่อนไหวและการนำเสนออย่างรับผิดชอบ การรายงานข่าวในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับดราม่าหรือความขัดแย้ง รายการโหนกระแสต้องใช้ความระมัดระวังในการนำเสนอ เราต้องไม่ตัดสินฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่ควรเปิดพื้นที่ให้ทุกฝ่ายได้แสดงความคิดเห็นอย่างเท่าเทียม”

          อาจารย์ ดร.กฤติญา กวีจารุกรณ์  ได้สรุปประเด็นเสวนาในหัวข้อ “ไวรัลหรือวิกฤต: โซเชียลกับเกมข่าวยุคดิจิทัล” ว่า  “โซเชียลมีเดียเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังในยุคดิจิทัล สามารถสร้างทั้ง ‘ไวรัล’ และ ‘วิกฤต’ ขึ้นอยู่กับการใช้งานของผู้ผลิตข่าวและผู้เสพข่าว นักข่าวมืออาชีพต้องปรับตัว พัฒนาทักษะในการตรวจสอบข้อเท็จจริง และนำเสนอข่าวสารอย่างสร้างสรรค์และมีความรับผิดชอบ เพื่อสร้างความเชื่อมั่นและนำพาสังคมให้เติบโตไปในทิศทางที่ถูกต้อง นักข่าวและผู้ผลิตเนื้อหาในยุคดิจิทัลต้องยึดหลักจรรยาบรรณ ใช้โซเชียลมีเดียอย่างสร้างสรรค์ และมีความรับผิดชอบ เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือให้กับงานข่าว และสร้างประโยชน์สูงสุดแก่สังคม”

สำหรับบรรยากาศภายในงาน ณ สตูดิโอ 1 คณะนิเทศศาสตร์ เต็มไปด้วยความรู้และการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่สร้างสรรค์ โดยเฉพาะการนำเสนอแนวทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างมีวิจารณญาณ ทั้งจากมุมมองของผู้ผลิตข่าวสารและผู้บริโภค ทางคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี หวังเป็นอย่างยิ่งว่า งานเสวนาครั้งนี้จะช่วยจุดประกายความคิดให้ผู้เข้าร่วมงานตระหนักถึงความสำคัญของการบริโภคข่าวสารในยุคดิจิทัล และมีส่วนร่วมในการสร้างสังคมแห่งข้อมูลข่าวสารที่เท่าทันและมีคุณภาพต่อไป

#https://test.learninfinity.net/